Γεια σας,
θα ήθελα να εκφράσω τη δυσαρέσκεια μου σχετικά με το πρόγραμμα υποτροφιών της Cosmote.

Πέρυσι, αφού ετοίμασα όλα τα χαρτιά μου (αίτηση, απολυτήριο και πτυχίο ΕΠΑ.Λ., βεβαίωση σπουδών, υπεύθυνη δήλωση για την αναβολή, 2 συστατικές επιστολές κλπ) και τα έφερα αυτοπροσώπως στα γραφεία σας, η κυρία που βρισκόταν εκεί δεν τα δέχτηκε, γιατί ήμουν από ΤΕΙ, και όχι ΑΕΙ. Πέρυσι στην προκήρυξη σας αναφέρατε απλώς ΑΕΙ, που όμως σύμφωνα με τον Ν.3549 με αυτό τον όρο συμπεριλαμβάνονται και τα ΤΕΙ. Έτσι εγώ ουσιαστικά έχασα τη δυνατότητα να είμαι υποψήφιος γι αυτή την υποτροφία.

Φέτος βλέπω πως αναφέρετε μόνο τον Πανεπιστημιακό Τομέα. Αυτό θα έλεγα πως είναι εναντίον σας. Θα μπορούσατε να βοηθήσετε πολλά άτομα που βρίσκονταν σε ΤΕΙ, ειδικά σε τμήματα όπως αυτό της ηλεκτρονικής που δεν υπάρχει αντίστοιχο στον πανεπιστημιακό τομέα. Τι θα σας βοηθούσε εσάς αυτό; Ας πάρουμε το κοντινότερο σε εμένα παράδειγμα, αυτό δηλαδή του Ηλεκτρονικού. Θα ήταν ένα άτομο που θα είχε αρκετά ακόμα κίνητρα για να διαβάσει, να ασχοληθεί και να ψάξει θέματα της ηλεκτρονικής, καθώς και την οικονομική δυνατότητα να μπορέσει (πέρα από την εργαστηριακή έρευνα στη σχολή του) να προμηθευτεί κάποιον (έστω και μικρό σε δυνατότητες) εξοπλισμό ή έστω κάποια έξτρα βιβλία (που κακά τα ψέματα τα βιβλία του τομέα αυτού είναι λίγα και ακριβά). Έτσι θα γινόταν αρκετά καλός στο αντικείμενο της ηλεκτρονικής, οπότε θα ήταν μια καλή επιλογή για εσάς αργότερα ως συνεργάτη σε αρκετές από τις εφαρμογές σας.

Απ’ την άλλη βέβαια, μπορεί να το αποφασίσατε να μην δεχτείτε φοιτητές ΤΕΙ λόγο του ότι αρκετοί από αυτούς επέλεξαν κάποιο από τα τμήματα του τυχαία. Δεν νομίζω πως είναι δύσκολο όμως να καταλάβετε ποιος έχει πάει εκεί επειδή το θέλει ή επειδή «του έτυχε».

Θα σας πω λίγα λόγια για μένα, και ύστερα θα ήθελα να κρίνετε αν είναι λογικό που δεν μπορούσα καν να είμαι υποψήφιος. Απ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, η αγάπη μου ήταν να είμαι με ένα κατσαβίδι στο χέρι. Ξεκίνησα στον μαγικό κόσμο των Ηλεκτρονικών πειραματιζόμενος μόνος μου με κάποια απλά πειράματα και κατασκευές Ηλεκτροτεχνίας στο δημοτικό. Συνέχισα αγοράζοντας το πρώτο μου κολλητήρι στις τελευταίες τάξεις του γυμνασίου και ξεκινώντας τις πρώτες μου κατασκευές μέχρι την πρώτη τάξη του ΕΠΑ.Λ. Στην δευτέρα επέλεξα τον τομέα ηλεκτρονικής, ενώ στην τρίτη η ειδικότητα μου ήταν «Ηλεκτρονικός Συστημάτων Επικοινωνιών». Οι βαθμοί μου στα μαθήματα γενικής παιδείας ποτέ δεν ήταν οι καλύτεροι, με εξαίρεση τα μαθηματικά, ενώ στα ειδικότητας φρόντιζα να ήμουν ο καλύτερος. Έτυχε το ΣΕΚ (Σχολικό Εργαστηριακό Κέντρο) στο οποίο κάναμε εργαστήρια στο ΕΠΑ.Λ. που ήμουν να ήταν κάτι παραπάνω από εξοπλισμένο, αλλά και οι καθηγητές πρόθυμοι για δουλειά ακόμα και πέρα από τις ώρες των μαθημάτων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κυριολεκτικά να κολλήσω (δεν ήταν λίγες οι φορές που έφυγα από εκεί αργά το απόγευμα). Οι καθηγητές μου θεωρούσαν ότι ήμουν ένας από τους καλύτερους μαθητές που είχε περάσει από εκεί, και αυτό το αποδεικνύουν και οι βαθμοί μου (19,7 βαθμός απολυτηρίου, 19,9 βαθμός πτυχίου, 1932 μόρια). Για τις πανελλήνιες φυσικά φρόντισα να διαβάσω όσο το δυνατόν περισσότερο και καλύτερα μπορούσα, με 2 διαφορετικά σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές μαθήματα ειδικότητας ενώ μαζί με εμένα την ταλαιπωρία πέρασαν και οι καθηγητές μου αφού βρισκόμασταν σε συνεχή επικοινωνία, λύνοντας μου απορίες και εξηγώντας μου διάφορα θέματα. Φυσικά η απόδοση μου φάνηκε τις μέρες των πανελληνίων, καθώς και όταν βγήκαν τα αποτελέσματα και οι βάσεις, όπου φάνηκε και το ότι είχα τον μεγαλύτερο αριθμό μορίων από ΕΠΑ.Λ. σε όλο το ΤΕΙ Αθήνας, του οποίου ο Τομέας Ηλεκτρονικής της Σ.Τ.ΕΦ. ήταν πρώτη μου επιλογή. Δυστυχώς όμως όταν ξεκίνησαν τα μαθήματα, λόγο του ότι η κούραση που είχα από της πανελλήνιες ήταν μεγάλη, μου ήταν δύσκολο να έχω την απόδοση που θα ήθελα, έτσι ενώ δεν χρωστούσα μαθήματα από το 1ο εξάμηνο αποφάσισα 3 από το δεύτερο να μην τα δώσω στις εξετάσεις και επιλέγοντας λιγότερα μαθήματα από το τρίτο εξάμηνο να προχωρήσω φέτος -μετά από ένα καλό διάλειμμα το καλοκαίρι-, δουλεύοντας καλύτερα πάνω σε αυτά, και καλύπτοντας κάθε κενό και απορία. Τέλος θέλω να σημειώσω πως άσχετα του ότι προέρχομαι από μονογονεϊκή οικογένεια, και τα οικονομικά μου δεν είναι τα καλύτερα, αρκετές φορές προτιμώ ότι χρήματα μου περισσεύουν αντί να τα ξοδέψω για κάτι όπως πχ ρούχα ή ένα μουσικό cd, να προμηθευτώ ένα βιβλίο σχετικό με την ηλεκτρονική ή ηλεκτρονικά εξαρτήματα για να κάνω κάποια κατασκευή.
Ύστερα από όλα αυτά που σας αναφέρω κρίνετε πως είναι λογικό να μην πάρει κάποιος σαν εμένα μια υποτροφία;

Δυστυχώς, απ ότι βλέπω και εσείς, όπως και διάφορες άλλες εταιρίες (ακόμα και σε αρκετές περιπτώσεις το κράτος) δεν ενδιαφέρεστε για την Τεχνική και Τεχνολογική εκπαίδευση και έρευνα, άσχετα που εσείς ειδικά σχετίζεστε και είσαστε άμεσα εξαρτημένοι από αυτές.

Σταμάτης Ι. Αρώνης,
φοιτητής Τμήματος Ηλεκτρονικής, Σ.Τ.ΕΦ.-ΤΕΙ Αθηνών,
απόφοιτος ΕΠΑΛ, Ειδικότητα Ηλεκτρονικός Συστημάτων Επικοινωνιών.

Ναι καλά το ακούσατε.

Τις τελείωσα.

Μετά;

Τι;

Η αγωνία μέχρι τα αποτελέσματα, η αναζήτηση του τι θα γίνει μετά…

12 χρόνια στο σχολείο… Σαν χθες μου φένεται, εκείνο το πρωινό του 97 που η μαμά μου με πήγε στο σχολείο, πρώτη φορά σαν μαθητή, και ήξερα ότι είχα μεγαλώσει. 11 χρόνια αργότερα από εκείνη την ημέρα κατάλαβα τι σημένει σχολείο. Για πρώτη φορά έκανα ακριβώς αυτό που μου άρεσε, ασχολιόμουν με τα ηλεκτρονικά, όχι σαν απλή ασχολεία, αλλά σαν το μελοντικό μου επαγκελμα.

Τότε ήρθε η πρώτη φορά που έγινα «καλός» μαθητής, από εκεί που ήμουν από τους χειρότερους. Και δεν ήταν ότι δεν ήθελα το σχολείο, απλά από την πρώτη τάξη του δημοτικού κανείς δεν κατάλαβε την ιδιεταιρότητα μου (εκτός από μια εξέρεση στην 6η δημοτικού).

Κανείς δεν ήταν ικανός να αντιμετοπίσει ένα δυσλεκτικό μαθητή.

Τώρα έφτασα να δώσω πανελλήνιες, και πέρα από τους αγχωτικούς μαθηματικούς (το έχουν αυτοί λέει και είναι έτσι) όλοι οι άλλοι ήταν οκ. Οι δυσκολίες ήταν μικρές, ίσως και η διατύπωση να μην ήταν και όπως πρέπει. Από την άλλη στα ηλεκτρονικά τα τελευτέα ή λίγο πιο στριφνά κεφάλαια δεν τα έπιασαν καθόλου. Δηλαδή εμείς που τα διαβάσαμε τι ήμαστε; Εμείς που χάσαμε πολύτιμο χρόνο από τις επαναλήψεις τι φτέμε; Σήμερα δήναμε Συστήματα Ψηφιακών Ηλεκτρονικών, και μου είχε κάτσει από τις προηγούμενες μέρες (δε ξέρω γιατί) ότι θα έχει λάθος στη διατύπωση κάπιου θέματος. Το λάθως σε μια λέξη. Αυτό που έλεγε με αυτά που ζητούσε δεν είχαν καμία σχέση (πέρα απο τη χρήση του ίδου ΟΚ). Τελικά ζήτησα διευκρίνηση, και μετά απο 15 λεπτά ήρθε ένα χαρτί απο το υπουργείο για να αλλάξουμε τη λέξη μονοσταθή με τη λέξη ασταθή.

Κι όμως όλα τελείωσαν.

Η προσπάθεια που κάνω εδώ και 11 μήνες (απο 1η Ιουλίου 2008 που άρχισα τα μαθήματα στο φροντιστήριο) έφτασε στο τέλως της.

Άραγε θα πιάσει τόπο η προσπάθεια;

Αυτό θα το μάθουμε στο άμεσο μέλλον.

[...]

Σιγά σιγά ελπίζω να ανοίξουμε και στον Ράδιο Συχνότητα για ακόμα μια φορά, τώρα ούτε τον driver κανω αναμετάδωση.

Μένει να στήσουμε και το site του τομέα ηλεκτρονικών του 1ου ΣΕΚ Ηρακλείου, με πολύ υλικό, πληροφορίες για τον τομέα μας και άλλα πολλά.

Σκεύτομε να κάνω κάπιες κατασκευές (pll/vco, ενυσχητές RF, ενυσχητή ΧΣ) έτσι να περνάω την ώρα μου, ενώ έχω σκοπό να κάνω κάπια project με 3D Animation για τους αγαπητούς μου φίλους και συνεργάτες DriverFM και CretaForce.

Σήμερα στου χαζού του ξαδέρφου μου του χοίρου (ναι ήμαστε αγαπημένα ξαδέρφια) είδα και είχε βάλει VMware για MAC στο ubuntu. Μου ήθρε η ιδέα λοιπων αφού το VMware που είναι για MAC παίζει στο ubuntu γιατί να μην παίξει λοιπών και το Maya για MAC και τόσα άλλα προγράματα (Πχ MS Office για mac, παιχνίδια για MAC). Και αν το Maya παίξει το rendering θα γίνετε στις κάρτες γραφικών;

Ένα πράγμα δεν καταλαβένω. Ξεκινάω από κάτι άσχετο και καταλίγω σε κάτι εντελώς άσχετο.

Άντε καλό καλοκαίρι! Άμα θυμηθώ να γράψω τιποτα άλλο θα το γράψω αλλού,

Σταμάτης Μπασίστας.

Υ.Γ. Βαθμούς θα μάθουμε στο τέλος του μήνα και το που περάσαμε δε ξέρω πότε.

ΕΔΙΤ: Έπρεπε να κλείσω με ένα τραγούδι αλλά το σκεύτηκα αργά… Γι αυτό υπάρχει το ΕΔΙΤ. Είναι από την εποχή που ήμουνα στο δημοτικό, απο τα πρώτα τραγούδια του Βασίλη Π. που με γοήτευσαν απ’ αυτή την ηλικία…

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Ένα μέρος απο τα εργαλεία μου:

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Αυτό το δίνανε στα goodyes:

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Το μπάσσο, ο ταμπουράς και η ακουστική κιθάρα:

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Το γραφείο μου:

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Το PC του σταθμού και οι εκτυποτές μου:

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Τα ράφια μου:

Από Ντοσιέ μαθηματικών και άλλα

Και η ακουστική μου:

Από Ντοσιέ μαθηματικών κ αι άλλα

Αυτή ήταν μία μικρή περιγραφή με εικόνες του γραφείου μου! Τα συμπεράσματα δικά σας!

Τώρα όταν ο Νιόνιος παίζει με το κινητό μου ενώ φτιάχνουμε τα φώτα να τι βγένει:

Από Εγώ

Έτσι έχω καταντήσει πλέων φένεται;

Από Εγώ

Τες πα, φτάνει με τις φωτογραφίες, αυτό είναι μάλλων το τελευταίο που γράφω πριν τις πανελλήνιες, θα τα ξαναπούμε μάλλων το καλοκαίρι που θα χω ξεμπερδέψει.

Άντε καλό πάσχα και καλές πανελλήνιες σε όσους δίνουν!

Υ.Γ. Περιμένω σχόλια!

Υ.Γ. 2 Την κυριακή του πάσχα, 19 Απριλίου 2009, έχω και γενέθλια! Γίνομε 18!